Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları

Abdullah Allah'ın kulu. Arapça Abdurrahman Çok merhametli olan Allah'ın kulu. Arapça Adem İnsan, topraktan yaratılan; ilk insan ve peygamber Âdem'in adı. İbranice Ahmet Çok övülen, en çok övülmüş kimse. Arapça Ali Yüce, ulu, yüksek; değerli kimse. Arapça Alp Yiğit, kahraman, cesur savaşçı. Türkçe Alparslan Yiğit aslan; Selçuklu sultanı Alparslan'ın adı. Türkçe Arda Ardıl, halef; arkadan gelen, soyu sürdüren. Türkçe Aren Saf, temiz, katışıksız; dağ koyunu, yaban koçu. Türkçe Aslan Güçlü ve yırtıcı hayvan; yiğit, cesur kimse. Türkçe Atakan Ata ile kan birleşimi; atalardan gelen soylu kan. Türkçe Atilla Büyük Hun hükümdarı Attila'nın adı; güçlü lider. Türkçe Atlas Gökyüzünü taşıyan efsanevi dev; harita kitabı. Rumca/Yunanca Ayazhan Ayaz ile han birleşimi; berrak ve soğuk geceyi andıran hükümdar. Türkçe Aybars Ay ile pars sözcüklerinden; ay gibi parlak, pars gibi güçlü. Türkçe Barış Savaşın olmadığı durum; uyum, huzur ve dirlik. Türkçe Batuhan Sağlam ve güçlü han; Batu Han'a gönderme. Türkçe Bedirhan Dolunay gibi parlak han; aydınlık hükümdar. Arapça Bekir Erken davranan, ilk; taze ve genç kimse. Arapça Berat Aklanma, suçsuzluk belgesi; Berat Kandili'ne gönderme. Arapça Berk Sağlam, güçlü, sert; aynı zamanda şimşek anlamı taşır. Türkçe Bertan Ber (sağlam, güçlü) ile tan (şafak) birleşimi; güçlü şafak. Türkçe Bilal Su, ıslaklık; İslam'ın ilk müezzini Bilal-i Habeşi'nin adı. Arapça Bora Şiddetli ve geçici fırtına, sert rüzgar. Türkçe Bozkurt Türk mitolojisinde yol gösterici kutsal kurt. Türkçe Bülent Yüksek, yüce, ulu. Farsça Burak Şimşek, parıltı; Hz. Muhammed'in miraçta bindiği bineğin adı. Arapça Cafer Küçük akarsu, dere; bol su kaynağı. Arapça Çağan Bayram, şenlik, kutlama günü. Türkçe Çağatay Yiğit, güçlü tay; Cengiz Han'ın oğlunun adı. Türkçe Çağrı Davet, çağırma; ayrıca doğan kuşu (çakır). Türkçe Cem Topluluk, bir araya gelme; efsanevi hükümdar Cemşid'e gönderme. Farsça Cengiz Güçlü, sert, savaşçı; Cengiz Han'a gönderme. Türkçe Cenk Savaş, vuruşma, mücadele. Farsça Cihan Dünya, evren, kâinat. Farsça Çınar Uzun ömürlü, gövdesi kalın büyük gölgeli ağaç; sağlamlık simgesi. Farsça Cömert Eli açık, paylaşmayı seven; iyilikten kaçınmayan kimse. Farsça Davut Sevgili, sevilen kimse; Davut peygamberin adı. İbranice Demir Sağlam, dayanıklı maden; güçlü ve sağlam kimse. Türkçe Demirhan Demir ile han birleşimi; güçlü ve sağlam hükümdar. Türkçe Devran Zaman, dünyanın gidişi, talih ve kader. Arapça Doğan Yırtıcı bir kuş; ayrıca doğmuş, dünyaya gelmiş anlamında. Türkçe Doğukan Doğu ile kan birleşimi; doğudan gelen soylu kan. Türkçe Doruk Bir şeyin en yüksek noktası, zirve, tepe. Türkçe Ediz Yüce, yüksek, değerli ve saygın kimse. Türkçe Efe Ege bölgesi zeybeği; yiğit, mert ve cesur delikanlı. Türkçe Emir Bey, komutan; bir topluluğun başı, yönetici. Arapça Emre Âşık, dost, gönül arkadaşı; Yunus Emre'ye gönderme. Türkçe Enes Dost, cana yakın, gönülden bağlı kimse. Arapça Engin Ucu bucağı görünmeyen geniş ve açık deniz; sınırsız. Türkçe Ercan Er (yiğit) ile can birleşimi; yiğit canlı kimse. Türkçe Erdem Fazilet, ahlaki üstünlük; iyi nitelik, meziyet. Türkçe Eren Ermiş, olgun kimse; yüce bir mertebeye ulaşmış kişi. Türkçe Erhan Er (yiğit) ile han birleşimi; yiğit hükümdar. Türkçe Erkan Erkân; ileri gelenler, saygın kişiler; yiğit kan. Türkçe Ertuğrul Yiğit doğan kuşu; Osman Gazi'nin babası Ertuğrul Bey'in adı. Türkçe Eymen Daha uğurlu, daha bereketli; sağ taraftan gelen, hayırlı. Arapça Eyüp Sabreden, tövbe eden; sabrıyla bilinen Eyüp peygamberin adı. İbranice Faruk Doğru ile yanlışı, hakkı batıldan ayıran kimse. Arapça Fatih Fetheden, ele geçiren; İstanbul'u fetheden Sultan II. Mehmet'in lakabı Arapça Ferhat Ferhat ile Şirin hikâyesinin kahramanı; sevda uğruna dağ delen âşık. Farsça Ferman Padişah buyruğu, emir; resmi yazılı emir. Farsça Furkan İyiyle kötüyü, doğruyla yanlışı ayıran; Kur'an'ın adlarından biri. Arapça Galip Yenen, üstün gelen, galip gelen kimse. Arapça Gökberk Gök ile berk (sağlam) birleşimi; gök kadar sağlam ve güçlü. Türkçe Gökhan Gök ile han birleşimi; göklerin hükümdarı. Türkçe Hakan Hükümdar, kağan; en büyük han, imparator. Türkçe Hakkı Doğrulukla, gerçekle ilgili; hak sahibi, dürüst kimse. Arapça Halil Dost, yakın arkadaş, sadık kimse. Arapça Hamza Aslan; güçlü, heybetli ve cesur kimse. Arapça Harun Dağ adamı; Harun peygamberin adı. İbranice Hasan Güzel, iyi, hoş olan kimse. Arapça Hayri Hayırla, iyilikle ilgili; uğurlu, hayırlı kimse. Arapça Hüseyin Güzel, sevimli, küçük güzel; Hasan'ın küçültme biçimi. Arapça İbrahim Halkların babası; İbrahim peygamberin adı. İbranice İdris Çok öğrenen, çalışkan; İdris peygamberin adı. Arapça İlyas Tanrı'm Yehova'dır; İlyas peygamberin adı. İbranice İsa Allah kurtarır; İsa peygamberin adı. İbranice İsmail Allah işitir; İsmail peygamberin adı. İbranice İsmet Temizlik, masumluk, günahsızlık; namus. Arapça Kaan Hükümdar, hakan; eski Türklerde büyük han. Türkçe Kadir Güçlü, kudretli; değer, kıymet. Arapça Kağan Hükümdar, imparator; eski Türklerde en yüksek unvan. Türkçe Kartal Güçlü pençeli, keskin gözlü büyük yırtıcı kuş; yücelik simgesi. Türkçe Kemal Olgunluk, eksiksizlik, en yüksek değer. Arapça Kerem Cömertlik, soyluluk, iyilikseverlik, lütuf. Arapça Kıraç Verimsiz, sert ve kuru toprak; dayanıklılık çağrışımı. Türkçe Kıvanç Sevinç, övünç, mutluluk duyma. Türkçe Korkut Korku salan, heybetli; Dede Korkut'a gönderme. Türkçe Kuzey Dört ana yönden biri; pusula ucunun gösterdiği yön. Türkçe Levent Boylu boslu, yakışıklı; eskiden donanma askeri. Türkçe Lokman Hikmet sahibi; şifa ve bilgelikle bilinen Lokman Hekim'e gönderme. Arapça Mehmet Övülmüş, övgüye değer kimse; Muhammed adının Türkçeleşmiş biçimi. Arapça Mert Yiğit, sözünün eri, güvenilir ve dürüst kimse. Farsça Mete Büyük Hun hükümdarı Mete Han'ın adı; yiğit, kahraman. Türkçe Metin Sağlam, dayanıklı, güçlü ve metanetli kimse. Arapça Miraç Yükselme, göğe çıkma; Hz. Muhammed'in göğe yükselişi. Arapça Murat İstek, dilek, arzu edilen şey; amaç. Arapça Musa Sudan çıkarılan; Musa peygamberin adı. İbranice Mustafa Seçilmiş, arınmış; Hz. Muhammed'in lakaplarından biri. Arapça Necati Kurtuluşla ilgili; kurtulmuş, selamete ermiş kimse. Arapça Necip Soylu, asil, temiz soydan gelen kimse. Arapça Nehirhan Nehir ile han birleşimi; akarsu kadar bereketli hükümdar. Arapça Nuh Rahat, huzur; tufanla bilinen Nuh peygamberin adı. İbranice Nuri Işıkla, nurla ilgili; aydınlık ve parlak kimse. Arapça Oğuz Saf, temiz, halis; eski bir Türk boyunun adı. Türkçe Ömer Uzun ömürlü, yaşam dolu kimse. Arapça Onur İnsanın kendine duyduğu saygı, şeref, haysiyet. Türkçe Orçun Ardıl, halef; bir kimsenin yerine geçen. Türkçe Orhan Şehrin, kentin hâkimi, han; Osmanlı padişahının adı. Türkçe Osman Toy kuşu yavrusu; Osmanlı'nın kurucusunun adı. Arapça Ozan Şair, halk şairi; saz çalıp şiir söyleyen sanatçı. Türkçe Ozanay Ozan ile ay birleşimi; ay gibi parlak şair. Türkçe Poyraz Kuzeydoğudan esen soğuk ve sert rüzgar. Rumca/Yunanca Rıza Hoşnutluk, gönül rahatlığı, kabullenme. Arapça Rüzgar Havanın yer değiştirmesiyle oluşan esinti, yel. Farsça Şahin Avcı, yırtıcı bir kuş; keskin bakışlı ve hızlı. Farsça Salih İyi, doğru, dürüst ve elverişli kimse; Salih peygamberin adı. Arapça Sami Yüce, yüksek, ulu; saygın ve değerli kimse. Arapça Sarp Dik ve geçilmesi güç, çetin; sağlam ve güçlü kimse. Türkçe Selim Sağlam, kusursuz, sağlıklı; temiz yürekli kimse. Arapça Sencer Delip geçen, mızrak gibi; Selçuklu sultanı Sencer'in adı. Türkçe Şenol Neşeli ol, mutlu yaşa anlamında bir dilek adı. Türkçe Serdar Komutan, başkomutan; ordunun başı. Farsça Sezai Layık, değer, yaraşır olan kimse. Arapça Sinan Mızrak ucu, süngü; usta mimar Sinan'a gönderme. Arapça Şükrü Şükreden, iyiliğin değerini bilen ve teşekkür eden kimse. Arapça Süleyman Huzur, barış; Süleyman peygamberin adı. İbranice Talat Yüz güzelliği, görünüm; parlak çehre. Arapça Talha Meyveli bir ağaç türü; cennet ağacı (muz ağacı). Arapça Tanju Hun hükümdarlarına verilen unvan; gök oğlu, kutsal hükümdar. Türkçe Tarık Sabah yıldızı, gece gelen; geceleyin gelen yolcu. Arapça Taylan İnce, uzun boylu ve yakışıklı; zarif kimse. Türkçe Tekin Uğurlu, güvenilir; eski Türklerde prens, şehzade. Türkçe Toğan Doğan kuşu, şahin; avcı yırtıcı kuş. Türkçe Tolga Eski savaşçıların başlarına giydiği madeni başlık, miğfer. Türkçe Toprakhan Toprak ile han birleşimi; yurt sahibi, toprağın hükümdarı. Türkçe Tuğra Padişahların imza yerine kullandığı süslü nişan, mühür. Türkçe Tuğrul Avcı bir kuş; Selçuklu hükümdarı Tuğrul Bey'e gönderme. Türkçe Tuna Avrupa'nın büyük nehri Tuna; bolluk, bereket çağrışımı. Türkçe Tunahan Tuna nehri ile han birleşimi; bereketli hükümdar. Türkçe Tunç Bakır ve kalay alaşımı, bronz; sağlam ve dayanıklı. Türkçe Turgut Oturulacak, yaşanacak yer; verimli ve yerleşik yurt. Türkçe Ufuk Gökle yerin birleşir gibi göründüğü çizgi; geniş görüş, hayal sınırı. Arapça Uğur İyilik getirdiğine inanılan belirti; talih, baht, şans. Türkçe Utku Zafer, yengi, savaşta kazanılan başarı. Türkçe Vedat Sevgi, dostluk, muhabbet. Arapça Volkan Yanardağ; ateş ve coşku simgesi. Latince Yağız Esmer, koyu renkli; yiğit, mert ve sağlam delikanlı. Türkçe Yahya Yaşayacak, hayat bulan; Yahya peygamberin adı. İbranice Yakup Ardından gelen, izleyen; Yakup peygamberin adı. İbranice Yamaç Dağın veya tepenin eğimli yan yüzeyi. Türkçe Yaman Güçlü, becerikli, etkili; zorlu ve atak kimse. Türkçe Yavuz Sert, çetin, güçlü ve heybetli; Yavuz Sultan Selim'e gönderme. Türkçe Yiğit Cesur, kahraman, korkusuz ve güçlü kimse. Türkçe Yunus Güvercin; Yunus peygamberin adı. İbranice Yusuf Allah artırsın, çoğaltsın; Yusuf peygamberin adı. İbranice Yusufcan Yusuf ile can sözcüklerinin birleşimi; sevgili Yusuf. Arapça Yusufhan Yusuf ile han birleşimi; güzel ve değerli hükümdar. İbranice Zafer Savaşta veya bir mücadelede kazanılan başarı, galibiyet. Arapça Zekeriya Allah hatırladı, andı; Zekeriya peygamberin adı. İbranice Zeki Anlayışı güçlü, çabuk kavrayan, akıllı kimse. Arapça